poprawka


poprawka
Brać, wziąć poprawkę (na coś) «uwzględniać, uwzględnić (coś), brać, wziąć (coś) pod uwagę, pamiętać (o czymś)»: (...) jechał ostrożnie, biorąc poprawkę na cudze błędy, a jednak nie ustrzegł się wypadku. Polityka 21/1995.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • poprawka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. poprawkawce; lm D. poprawkawek {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} usunięcie usterki, niewielkiego błędu; korekta : {{/stl 7}}{{stl 10}}Drobne poprawki. Poprawki językowe,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • poprawka — ż III, CMs. poprawkawce; lm D. poprawkawek 1. «drobne poprawienie jakiejś rzeczy, usunięcie niewielkiego braku; wprowadzenie uzasadnionej innowacji w jakimś zakresie; modyfikacja, zmiana» Oddać suknię, płaszcz do poprawki. Dokonać drobnych… …   Słownik języka polskiego

  • poprawka — Egzamin poprawkowy Eng. A repeat examination …   Słownik Polskiego slangu

  • Deutscher Bauernkrieg — Als Deutscher Bauernkrieg (auch Revolution des gemeinen Mannes) wird die Ausweitung lokaler Bauernaufstände ab 1524 in weiten Teilen des süddeutschen Sprachraumes (Süddeutschland, Thüringen, Österreich und der Schweiz) bezeichnet, wobei die… …   Deutsch Wikipedia

  • brać — byka za rogi zob. byk 1. Brać coś do siebie zob. wziąć 2. Brać (coś) na ambit zob. ambit. Brać coś na rozum zob. rozum 1. Brać coś na siebie zob. wziąć 3. Brać coś na swoje barki, brać sobie kogoś, coś na głowę, na kark, na łeb zob. wziąć 4 …   Słownik frazeologiczny

  • tylny — Tylnymi drzwiami «niezauważalnie, np. w tajemnicy lub podstępem»: Przeciwni byliśmy jednak pomysłowi utworzenia inspekcji drogowej. Przepis został wprowadzony niejako tylnymi drzwiami, jako rządowa poprawka do ustawy (...). KSz 28/03/2002 …   Słownik frazeologiczny

  • wziąć — 1. pot. Diabli kogoś wzięli, biorą; cholera kogoś wzięła, bierze «ktoś się zdenerwował, denerwuje się, zezłościł się, złości się, zirytował się, irytuje się»: Diabli mnie biorą, że najlepsze lata spędzam przy kilofie i łopacie. Przecież nikt mi… …   Słownik frazeologiczny

  • autopoprawka — ż III, CMs. autopoprawkawce; lm D. autopoprawkawek «poprawka wniesiona przez autora, zwłaszcza przez ustawodawcę, do własnego tekstu» Autopoprawka komisji do projektu ustawy. Wnieść, zgłosić autopoprawkę …   Słownik języka polskiego

  • emendacja — ż I, DCMs. emendacjacji; lm D. emendacjacji (emendacjacyj) lit. «poprawka, zmiana tekstu utworu nieżyjącego pisarza, dokonana przez wydawcę na podstawie badań filologicznych» ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • korekta — ż IV, CMs. korektakcie; lm D. korektaekt 1. «poprawianie, usuwanie błędów, wad, nieprawidłowości, usterek; poprawa, poprawka; w odniesieniu do instrumentów muzycznych: strojenie» Korekta urbanistyczna. Wyniki badań wymagają korekty. 2.… …   Słownik języka polskiego